Celem dysertacji jest przedstawienie roli urzędu wojewody w polskim systemie władzy politycznej od początku kształtowania się państwowości do 2009 roku. Autor uzasadnia potrzebę analizy tego urzędu z perspektywy historycznej, wskazując na deficyty w naukach o polityce i administracji. Głównym argumentem jest teza, że wojewoda od zawsze był istotnym urzędnikiem o wysokim prestiżu i szerokim zakresie kompetencji, co wynikało z różnych czynników, takich jak polityka, ustrój oraz sytuacja społeczno-ekonomiczna. Autor pomija aktualne rozwiązania prawne, co jest uzasadnione konstrukcją monografii. Przyjęcie tej hipotezy prowadzi do szeregu interesujących pytań badawczych, które są rozwijane w kolejnych częściach pracy, a szczegółowe pytania odnoszą się do różnych epok historycznych. Autor korzysta z bogatej literatury, co wzbogaca dyskusję na temat kluczowej instytucji polskiego ustroju politycznego i prawnego. Monografia zawiera oryginalne, dobrze udokumentowane tezy, stanowiąc istotny wkład w rozwój nauk politycznych i prawnych.
