Rewolucja z lat 1905-1906 obudziła w wielu robotniczych rodzinach Łodzi i innych ośrodków przemysłowych nadzieję na sprawiedliwość społeczną i lepsze jutro. Niestety, rachunki krzywd pozostały niespłacone, a strach fabrykantów przerodził się w jeszcze większe upodlenie pracowników. Kapitał nie znał narodowości ani granic; zarówno Polacy, Niemcy, Żydzi, jak i Rosjanie traktowali robotników nieludzko. Robotnicze partie walczyły między sobą, szukając winnych klęski rewolucji, nie dostrzegając istniejących podziałów i konfliktów interesów. Rewolucjoniści Mściciele, znający realia, podjęli próbę zmiany sytuacji, nie mając złudzeń co do intencji fabrykantów i przywódców organizacji robotniczych. Młodzi anarchiści działali z pozycji siły, rekwirując pieniądze dla najbiedniejszych oraz eliminując donosicieli wśród robotników. Ich kodeks honorowy nakazywał walkę do ostatniego naboju, a ostatni pocisk zostawiali dla siebie. Książka, której drugie wydanie prezentujemy, przywraca Mścicieli do historii, z której zostali wymazani przez kapitalistycznych i sowiecko-socjalistycznych historyków, a także przez współczesny neoliberalizm, który wolałby zapomnieć o ich walce.
