Mapa topograficzna, wojskowa i statystyczna części Wielkopolski, znana jako mapa Gaula/Raczyńskiego, została opracowana przez Ernesta Gaula na zlecenie Edwarda Raczyńskiego w latach 1807–1812. Mapa, wykonana w formie barwnego rękopisu w skali 1:125 000, nigdy nie została ukończona, a oryginał zaginął podczas II wojny światowej. Dziś zachowały się jedynie czarno-białe fotokopie w Archiwum Państwowym w Poznaniu i Bibliotece Raczyńskich. Z uwagi na jej znaczenie dla badań nad dawną Wielkopolską, mapa doczekała się cyfrowej edycji. Prace topograficzne prowadził Gaul, który, mimo pewnych błędów, stworzył dokładny obraz terenu, dróg i miejscowości, opierając się na wcześniejszej mapie Dawida Gilly’ego. Cyfrowa edycja zawiera skany arkuszy, które zostały przywrócone do oryginalnego wyglądu, a także kolorowe arkusze zrekonstruowane na podstawie analizy innych map. Mapa została skalibrowana z zastosowaniem transformacji Helmerta, co umożliwia jej nałożenie na współczesne mapy. Baza danych przestrzennych zawiera 1598 miejscowości, 1908 budynków, 468 obiektów przemysłowych oraz 23 nazwy obiektów fizjograficznych. Dane te są dostępne w formie bazy danych GIS oraz aplikacji WebGIS, umożliwiającej przeglądanie i analizę danych kartograficznych.
