Abramow-Newerly Jarosław Books

Piórem i pazurem wieńczy autobiograficzny cykl Jarosława Abramowa Newerlego. W przeciwieństwie do niezapomnianych Lwów mojego podwórka, Lwów wyzwolonych i Lwów STS-u Autor wspomina nie kilka, ale kilkadziesiąt lat swojego życia - od 1962 roku do chwili obecnej. Tematem staje się więc życie pisarza w PRL-u, potem dalej - w czasie Karnawału „Solidarności”, stanu wojennego, na emigracji i w IV RP. Życie – dodajmy – z rzadka tylko usłane różami. Mamy więc orkę w redakcji Polskiego Radia, ale też dyskusje z cenzurą, a potem, już w Kanadzie, niepewność jutra. Szczerze opowiada o swoich małżeństwach i z rozczuleniem wspomina dzieciństwo swoich córek. Przywołuje przygody z przyjaciółmi po piórze: Markiem Nowakowskim, Januszem Sito, Kazimierzem Orłosiem, Witoldem Terleckim i Włodzimierzem Odojewskim, którzy o swoje książki walczyli z systemem jak lwy.

Błyszcząca superforteca B-29 była gotowa do startu, a Rick i Bob z podziwem obserwowali te olbrzymy, które drżały jak byki przed walką. Wszyscy wiedzieli, że pasy startowe na Tinianie są za krótkie dla przeciążonych maszyn, co stawiało ich w niebezpiecznej sytuacji. Akcja rozgrywa się w 1945 roku, kiedy amerykańscy lotnicy zostają ostrzelani przez artylerię przeciwlotniczą podczas misji nad Japonią i awaryjnie lądują w ZSRR. Choć początkowo wydaje się, że są bezpieczni, rzeczywistość szybko okazuje się przerażająca. Książka to nie tylko emocjonująca literatura sensacyjna, ale również studium historyczne, które pozwala zrozumieć Rosjan i ich tęsknotę za dawnym imperium. Autor, Jarosław Abramow-Newerly, znany z delikatnej ironii, zaskakuje męską prozą i silnymi emocjami. Autentyczne przygody siedmioosobowej załogi, uwięzionej w radzieckiej tiurmie, stanowią kanwę powieści, która jest napisana z profesjonalnym znawstwem, żywą akcją i świetnymi dialogami. Książka ukazuje Rosję, jakiej Amerykanie nie znali, brutalną, ale z wspaniałymi ludźmi.

Jarosław Abramow-Newerly (ur. 1933) jest pisarzem, dramatopisarzem, redaktorem, satyrykiem i kompozytorem. Współtworzył Studencki Teatr Satyryków i jest jednym z czołowych twórców „polskiej szkoły słuchowisk”. Napisał wiele sztuk teatralnych, z których większość została zrealizowana w Teatrze Polskiego Radia, a także opublikowana w „Dialogu” oraz inscenizowana w teatrach i Teatrze Telewizji. Jako satyryk w PRL krytykował społeczeństwo „z awansu”, obnażając prawdziwe oblicze „Polski welwetowej”. Jego dramaty audialne demaskują konsumpcjonistyczny charakter małej stabilizacji. W III RP stał się autorem wielotomowej, lirycznej i dramatyzowanej gawędy autobiograficznej. Wraz z Andrzejem Jareckim „odkrył” Mazury dla młodzieży inteligenckiej, a z Agnieszką Osiecką napisał hymn dla niej, Piosenkę o okularnikach. Słynie z poczucia humoru. Karolina Felberg, doktor nauk humanistycznych, jest historyczką literatury, znawczynią poezji współczesnej oraz teoretyczką literatury. Pracuje jako krytyczka literacka, publicystka kulturalna i redaktorka projektów teatralno-telewizyjnych. Jest autorką monografii „Melancholia i ekstaza” oraz książki „Koleżanka. Wspomnienia o Agnieszce Osieckiej”. Współpracowała przy książce badawczej „Ciała zdruzgotane, ciała oporne”. Edytuje wielotomowy Dziennik Agnieszki Osieckiej i koordynuje działania teatralne w Instytucie Adama Mickiewicza w Warszawie.

Lwy mojego podwórka to jedna z najciekawszych książek wspomnieniowych. Jarosław Abramow Newerly, założyciel STS-u, dramaturg i powieściopisarz, zabiera czytelników w podróż do świata, którego już dziś nie ma. Opowiada o życiu codziennym okupowanej Warszawy, a konkretnie żoliborskiego osiedla WSM, ucieleśniającego wizję szklanych domów. Autor, który w tym roku kończy 85 lat, doskonale pamięta wszystkich, którzy przewinęli się przez WSM-owskie podwórko na Krasickiego: bohaterów i kanalie, uczonych i szantażystów, ludzi szlachetnych i konformistów, tych którzy ukrywali Żydów i zwykłych szmalcowników. Wspomina rotmistrza Pileckiego i Janinę Bierutową. Opowiada historie duże (założenie i likwidacja getta, Powstanie Warszawskie) i całkiem małe (szaleńcze rowerowe przejażdżki, skoki z platformy tramwaju), przy okazji kreśli portrety matki, przed wojną nauczycielki śpiewu i aktorki teatrzyku Baj, oraz ojca, bliskiego współpracownika Janusza Korczaka, po wojnie wziętego pisarza.Książka była wielokrotnie wyróżniana, m.in. Nagrodą Varsavianistyczną Stowarzyszenia Autorów ZAiKS im. Karola Małcużyńskiego, Nagrodą Literacką im. Wł. Reymonta i dyplomem honorowym Towarzystwa Miłośników Historii, nominacją do Nagrody im. Józefa Mackiewicza.