Trwają nieustanne próby wyjaśniania powodzenia przedsiębiorstw, co wiąże się z ich perspektywami rozwojowymi. Czynniki sukcesu stały się podstawą kształtowania się różnych orientacji badawczych. W literaturze naukowej pojawiają się propozycje dotyczące tych czynników, mimo sceptycyzmu praktyków. Praca, powstająca przez kilka lat, prezentuje wyniki badań mających na celu ustalenie wspólnych cech przedsiębiorstw osiągających sukces w porównaniach. Książka odnosi się do badań nad fundamentami sukcesu w perspektywie strategicznej, nie uwzględniając problemów związanych z pandemią. Zagadnienia dotyczące budowania potencjału konkurencyjnego i strategicznego są szeroko analizowane, jednak mniej uwagi poświęca się zdolnościom organizacyjnym. Monografia wpisuje się w problematykę podejścia zasobowego do konkurencyjności przedsiębiorstw. Autorka bada złożoność problemów rozwoju przedsiębiorstw, przyjmując, że miarą sukcesu jest sprawność rozpatrywana w perspektywie strategicznej. Skupia się na zarządzaniu przedsiębiorstwami i wykorzystaniu źródeł sprawności strategicznej. Badania opierają się na obserwacji 333 przedsiębiorstw w latach 2019–2020, w ramach projektu dotyczącego funkcjonowania w warunkach niepewności. Analizy te ograniczają lukę w poznaniu istoty sprawności przedsiębiorstwa oraz relacji między zdolnościami organizacyjnymi a jego sukcesem.
