Istotny wzrost długości życia oraz spadek dzietności w wielu krajach, w tym Polsce, spowodowały odwrócenie piramidy demograficznej. Systemy emerytalne nie są w stanie zapewnić odpowiedniego poziomu życia po zakończeniu aktywności zawodowej, co skutkuje coraz niższymi emeryturami. Utrzymanie dotychczasowego poziomu konsumpcji wymagać będzie coraz większych dodatkowych środków, co czyni indywidualne gromadzenie oszczędności na starość kluczowym. W Polsce około 80% obywateli nie odkłada żadnych funduszy na emeryturę, a działania państwa w celu zmiany tej sytuacji są niewystarczające. Instytucje zbiorowego inwestowania, takie jak fundusze inwestycyjne i emerytalne, odgrywają kluczową rolę w długoterminowym oszczędzaniu. Badania obejmują otwarte fundusze emerytalne oraz różnorodne fundusze inwestycyjne w latach 2009-2015, analizując ich wpływ na rynek oraz efektywność zarządzania. Sprawdzono, czy zmiany w zasadach funkcjonowania funduszy miały wpływ na wyniki inwestycyjne. Porównano również efektywność otwartych funduszy emerytalnych z funduszami o podobnej polityce lokacyjnej. Publikacja zawiera raporty z analiz empirycznych oraz aneksy z wynikami obliczeń, będące podstawą przeprowadzonych badań, które były finansowane przez Narodowe Centrum Nauki.
