Judith L. Herman, amerykańska psychiatra i badaczka, w swojej pracy bada konflikt między wyparciem tragicznych wydarzeń a ich głośnym wyrażeniem. Ujawnienie ukrytych sekretów jest kluczowe dla rozpoczęcia procesu leczenia, zarówno dla ofiar, jak i ich bliskich, choć jest to trudny proces. Fragmentaryczność wspomnień utrudnia znalezienie słów, by o tym mówić. Autorka, korzystając z własnych badań i literatury, ukazuje zaskakujące paralele między osobistymi a publicznymi tragediami, wskazując, że indywidualne doświadczenia są częścią szerszego kontekstu politycznego. Trauma jest zrozumiała tylko w odniesieniu do społeczeństwa, co wpływa na proces jej leczenia. Herman przedstawia kluczowe etapy leczenia: zapewnienie bezpieczeństwa, rekonstrukcję traumatycznej historii oraz odbudowę więzi ze wspólnotą. W swojej pracy łączy perspektywę kliniczną i społeczną, nie tracąc z oczu złożoności indywidualnych doświadczeń i politycznego kontekstu. Precyzyjnie udokumentowana, wykorzystująca zeznania ofiar i literaturę, ta praca, będąca efektem dwudziestu lat badań, zmienia nasze myślenie o traumie i jej leczeniu.
