Dekada ta poświęcona jest związkom między sztuką a technologią w XX wieku, koncentrując się na latach 1965–1975, kiedy artyści zaczęli eksplorować wykorzystanie komputerów w sztuce. Opisano przykłady artystycznego użycia komputerów przez inżynierów z Bell Labs oraz prace artystów ze Stuttgartu związanych z Maxem Bensem. Tytułowa cyfrowa dekada to czas instytucjonalizacji sztuki komputerowej, gdy jej istnienie zaczęło być dostrzegane przez przedstawicieli świata sztuki. Jednocześnie jest to moment utraty niewinności, gdyż pojawili się artyści krytykujący zbliżenie sztuki i technologii. W kontekście tym analizowana jest działalność twórców związanych z ruchem Nowe Tendencje z Zagrzebia, Art Workers Coalition oraz Experiments in Art and Technology. Wyróżnieni są również artyści, tacy jak Frieder Nake i Gustav Metzger, którzy wyrażali sprzeciw wobec komputerów i technologii współpracujących z wojskiem. Książka uwzględnia także prace polskich artystów, w tym środowisko związane z Jerzym Ludwińskim, zainteresowanych rozwojem komputerów i cybernetyką. Choć głównie skupia się na praktykach artystycznych, traktuje sztukę komputerową jako zjawisko zaangażowane politycznie, umiejscawiając je w kontekście społeczno-politycznym oraz rozwoju technologii komputerowych.
Walewska-Choptiany Joanna Books
