Podczas II wojny światowej grupa polskich dyplomatów z poselstwa RP w Bernie, pod kierownictwem Aleksandra Ładosia, współpracowała z organizacjami żydowskimi w celu ratowania europejskich Żydów. Od początku 1941 do końca 1943 roku, członkowie grupy nielegalnie pozyskiwali i dostarczali sfałszowane paszporty oraz poświadczenia obywatelstwa czterech państw Ameryki Południowej i Środkowej: Paragwaju, Hondurasu, Haiti i Peru, co chroniło ich właścicieli przed deportacją do obozów śmierci. Szacuje się, że wystawiono około 45 tys. takich dokumentów, co mogło objąć nawet 10 tys. osób. Opracowanie to jest pierwszą próbą stworzenia imiennej listy osób, dla których przygotowano dokumenty, obejmującą 3282 nazwiska. Część z tych osób przeżyła wojnę, część nie, a losy wielu pozostają nieznane. Lista zawiera komentarz opisujący działania grupy oraz analizy statystyczne. Badania nad listą prowadziły wspólnie Ambasada RP w Bernie i Instytut Pileckiego, przy wsparciu innych instytucji. Reakcje na pierwsze wydanie przerosły oczekiwania, a akcja ratunkowa stała się tematem międzynarodowej debaty. Dzięki dalszym badaniom i zainteresowaniu, powstało drugie, rozszerzone wydanie, które ukazuje nie tylko spis osób, ale także historię powstania listy i dokumentację źródłową.
