Monografia analizuje relację między folkloryzmem a ochroną niematerialnego dziedzictwa kulturowego, koncentrując się na weselnych widowiskach obrzędowych w Wielkopolsce. Jej celem jest zrozumienie funkcji tych widowisk w lokalnym krajobrazie kulturowym, badając działalność wybranych zespołów folklorystycznych. Praca opiera się na paradygmacie antropologii folkloru i folklorystyki antropologicznej, starając się odpowiedzieć na pytanie, czy weselne widowiska, traktowane jako folkloryzm, mogą chronić niematerialne dziedzictwo kulturowe. Monografia omawia motywacje i konsekwencje działań członków zespołów folklorystycznych, ich rozumienie folkloru oraz zarządzanie dziedzictwem w kontekście społecznym, ekonomicznym i politycznym. W badaniach uwzględniono przypadki: Wesele szamotulskie, Wesele przyprostyńskie i Wesele biskupiańskie. Mimo istniejących opracowań, brakuje całościowej analizy porównawczej tego zjawiska w literaturze etnologicznej. Książka porusza kwestie takie jak rola folkloryzmu w lokalnym i regionalnym krajobrazie kulturowym, motywacje praktykujących, wpływ polityki UNESCO na folklor oraz różne sposoby postrzegania folkloru i folkloryzmu. Publikacja ilustruje, jak widowiska stały się kluczowym elementem lokalnych i regionalnych kultur, wpisując się w życie ich społeczności.
Dziubata-Smykowska Karolina Book order (chronological)
