Harrie Lemmens Books

Alternate cover edition here Era uma vez um rei que fez promessa de levantar convento em Mafra. Era uma vez a gente que construiu esse convento. Era uma vez um soldado maneta e uma mulher que tinha poderes. Era uma vez um padre que queria voar e morreu doido. «Um romance histórico inovador. Personagem principal, o Convento de Mafra. O escritor aparta-se da descrição engessada, privilegiando a caracterização de uma época. Segue o estilo: "Era uma vez um rei que fez promessas de levantar um convento em Mafra... Era uma vez a gente que construiu esse convento... Era uma vez um soldado maneta e uma mulher que tinha poderes... Era uma vez um padre que queria voar e morreu doido". Tudo, "era uma vez...". Logo a começar por "D. João, quinto do nome na tabela real, irá esta noite ao quarto de sua mulher, D. Maria Ana Josefa, que chegou há mais de dois anos da Áustria para dar infantes à coroa portuguesa a até hoje ainda não emprenhou (...). Depois, a sobressair, essa espantosa personagem, Blimunda, ao encontro de Baltasar. Milhares de léguas andou Blimundo, e o romance correu mundo, na escrita e na ópera (numa adaptação do compositor italiano Azio Corghi). Para a nossa memória ficam essas duas personagens inesquecíveis, um Sete Sóis e o outro Sete Luas, a passearem o seu amor pelo Portugal violento e inquisitorial dos tristes tempos do rei D. João V.» (Diário de Notícias, 9 de Outubro de 1998)

Ernestina é mais do que um romance autobiográfico ou um volume de memórias de família ficcionadas. É um retrato de Trás-os-Montes, dos anos 1930 aos anos 1950, um romance que transcende o relato regionalista e que transpôs fronteiras, transformando-se num fenómeno editorial na Holanda. Ernestina é também o nome da mãe do autor e da intrépida protagonista deste livro.

In deze grootse en meeslepende familiekroniek, die bijna 400 jaar omspant, legt João Ubaldo Ribeiro de geschiedenis en de ziel van Brazilië en de Brazilianen bloot. Te midden van oorlogen, walvisjacht, macumba, moord, kannibalisme en slavernij voltrekt zich de moeizame strijd om onafhankelijkheid voor Brazilië. Ribeiro beschrijft deze geschiedenis aan de hand van een aantal onvergetelijke karakters in prachtig, kleurrijk en klankvol proza. Een meesterwerk van het kaliber van Honderd jaar eenzaamheid.

Lisbon circa 1935 comes to life in this story of a doctor who forsakes medicine to recite poetry in the streets, the women in his life, and the ghost who occasionally accompanies him

A driver waiting at the traffic lights goes blind. An opthamologist tries to diagnose his distinctive white blindness, but is affected before he can read the text books. It becomes a contagion, spreading throughout the city. Trying to stem the epidemic the authorities herd the afflicted into a mental asylum where the wards are terrorised by blind thugs. And when fire destroys the asylum the inmates burst forth and the last links with a supposedly civilised society are snapped.

Op het sterfbed van haar moeder krijgt Laurentina Manso, een Mozambikaanse die in Lissabon woont, te horen dat ze geadopteerd is. Ze is de dochter van een in het kraambed overleden meisje en de Angolese zanger-muzikant Faustino Manso. Maar Laurentina is niet zijn enige kind: bij zijn dood liet Manso acht weduwen en achttien kinderen achter, verspreid over verschillende steden en landen in Afrika. Laurentina reist naar Afrika om een documentaire te maken over de vader die ze nooit heeft gekend, en gaat tegelijkertijd op zoek naar de vrouwen in haar vaders leven. Daar komt ze tot een ingrijpende ontdekking, die haar leven overhoop gooit.

The winner of the Portuguese Writers' Association Grand Prize for Fiction presents a febrile, funny, sometimes shocking story, about the greedy son-in-law of an ailing Portuguese tycoon and his efforts to steal the family fortune.

In het eerste hoofdstuk van <i>De dag waarop ik mijn vader doodde</i> vertelt de hoofdpersoon hoe hij zijn vader doodt en zichzelf bij de politie aangeeft. Het debuut van de Braziliaan Mario Sabino is dan ook geen traditionele 'whodunnit', maar eerder een 'whydunnit'. In de volgende hoofdstukken blijkt stukje bij beetje wat de hoofdpersoon heeft bewogen om zijn misdaad te plegen. Uit gesprekken die de zoon voert worden we deelgenoot van zijn aangrijpende levensverhaal. Het relaas van de moordenaar houdt de lezer op het puntje van zijn stoel door subtiele veranderingen van vertelperspectief. De spanning wordt verhoogd doordat de hoofdpersoon zich regelmatig rechtstreeks tot de lezer wendt. ‘Geloof je alles wat ik je vertel?’, lijkt hij te vragen. Het boek krijgt een extra laag doordat het levensverhaal van de moordenaar wordt onderbroken door een door hem geschreven en nog ongepubliceerde roman. Daarin wordt het verhaal gekanteld. Het aangrijpende verhaal van de vadermoordenaar culmineert in een gruwelijke, onverwachte ontknoping. <i>De dag waarop ik mijn vader doodde</i> is een meeslepend en soms verontrustend boek. Sabino verdiept zich op meesterlijke wijze in de beweegredenen van een moordenaar. In deze intelligente zoektocht naar de zwarte kanten van de menselijke geest komen thema’s als religie, filosofie en seks aan bod.

Dagboek over het bereiken van de pensioengerechtigde leeftijd en over de verschillen tussen Nederland en Portugal.

Enkele leden van een Portugese plantersfamilie verhalen over hun ervaringen in Angola en Portugal.

Autobiografisch getinte roman, waarin de auteur terugkeert naar de Portugese streek waar zijn vader de drugssmokkel bestreed.