Rodaan al-Galidi Books

Amsterdam Airport, 1998. Samir Karim steps off a plane from Vietnam, flushes his fake passport down the toilet, and requests asylum. Now, safely in the heart of Europe, he is sent to an asylum center and assigned a bed in a shared dorm where he will spend the next nine years. As he navigates his way around the absurdities of Dutch bureaucracy, Samir tries his best to get along with his 500 new housemates. Told with compassion and a unique sense of humor, this is an inspiring tale of survival, a close-up view of the hidden world of refugees and human smugglers, and a sobering reflection of our times.

Semmier moet vluchten uit Irak en komt naar Nederland. Hij woont op veel plekken in Nederland. Maar altijd tijdelijk. En altijd samen met andere vluchtelingen. In dit verhaal vertelt hij over zichzelf, en al die andere vluchtelingen. Hij vertelt dat niemand mag werken, of naar school gaan, totdat ze een status krijgen.Een verhaal vol humor, Semmier kijkt op een grappige manier naar de mensen om hem heen. Naar de Nederlanders, en naar de andere vluchtelingen.Ik leer nog een taal: het ‘Asielzoekers’. Dat is een mix van Nederlands, Engels, Russisch, Arabisch, Roemeens, Koerdisch, Somalisch, enzovoort. Een voorbeeld: een asielzoeker wil zeggen dat er een oude man op het gras zit. Hij zegt dan: ‘Gras met een man zitten op het grijze haar.’ Of: ‘Oud gras zag een man zitten.’ Soms klinkt het Asielzoekers wel als een gedicht.

Janine ve svých sedmnácti letech podivně otěhotní. Tak trochu zvláštní nehoda, neboť otcem je brčko. Narodí se jí syn Geert postižený Aspergerovým syndromem. Geniální autista.