Piotr Mitzner Books

Najnowszy tomik poezji Piotra Mitznera, to zbiór, w którym wiersze ogniskują się wokół kilku pytań: jak być dzieckiem, jak patrzeć na siebie jako na dziecko, jak rozliczać się ze swoim dzieciństwem i w końcu: czy dzieciństwo kiedyś się kończy? A jeśli kończy się rzeczywiście, to gdzie się wówczas podziewa? Co z nas, po jego minięciu, zostaje? - Książka jest pełna dramatycznych napięć i, ironicznych niekiedy, rozstrzygnięć i podsumowań..

Piotr Mitzner to poeta, biograf i edytor, który pracował w teatrach oraz niezależnych wydawnictwach, a także w Muzeum Iwaszkiewiczów. Od 1999 roku jest nauczycielem akademickim, a w latach 2000-2018 pełnił funkcję zastępcy redaktora naczelnego miesięcznika Nowaja Polsza. Debiutował w 1972 roku, a jego pierwszy arkusz poetycki ukazał się w drugim obiegu w 1980 roku. Jego wiersze przetłumaczono na wiele języków, a Mitzner zdobył liczne nagrody literackie, w tym Nagrodę im. Edwarda Csató i Nagrodę Literacką Fundacji Kultury. Jest redaktorem serii Biblioteka Zapomnianych Poetów. Mieszka na warszawskiej Pradze. W obszernym wyborze jego wierszy, Iwona Smolka zauważa, że Mitzner, mimo przewidywań dotyczących kariery telegrafisty, pozostał wierny swojej lakoniczności. Jego poezja ożywia język, przywracając stare słowa do życia i tworząc nowe znaczenia. Mitzner jest poetą, dla którego język nie ma tajemnic; jego słowa, pełne humoru i żartu, wskazują na absurd rzeczywistości. Ta poezja ukazuje nieoczywistość naszego świata, a poprzez neologizmy i grę słów wprowadza czytelnika w metafizyczny aspekt istnienia.

Książka Piotra Mitznera jest pierwszą tego rodzaju syntezą biografii i pisarstwa Jarosława Iwaszkiewicza. Daje przekrój całego jego życia i dotyka wszystkich gatunków uprawianej przez niego twórczości. Nie ma w niej skandalizowania, nie ma też niedomówień. Autor dotyka wielu tematów związanych z biografią Iwaszkiewicza. Bazuje przy tym na tekstach opublikowanych (choć często mniej znanych), na archiwaliach oraz własnej pamięci. Przywołuje po raz pierwszy wiele prywatnych wspomnień o pisarzu, o jego kontaktach z rodziną Mitznerów, o osobistych spotkaniach i rozmowach. Książkę docenią zarówno czytelnicy dopiero odkrywający Iwaszkiewicza, jak i znawcy jego twórczości. Może to szczerość, sprawia, że Iwaszkiewicz nieustannie przyciąga czytelników, badaczy, reżyserów. Skoro ktoś chce nam tak wiele powiedzieć, zadajemy mu kolejne pytania, ważne przede wszystkim dla nas. Pytamy go o nas. I możemy pytać, gdy mamy lat szesnaście, i czterdzieści, i sześćdziesiąt sześć, bo tych Iwaszkiewiczów jest wielu: jest młodzieniec, dojrzały mężczyzna i starzec. Książka ta jest moim widzeniem poety i jego dzieła. To nie cały Iwaszkiewicz, tylko mój. Piotr Mitzner Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury państwowego funduszu celowego.