Ślady wdzięczności

More about the book

Rekonstrukcja doświadczenia uczestnictwa w kulturze, utrwalonego w dwudziestowiecznej literaturze dokumentu osobistego, stanowi podstawę refleksji teoretycznej nad kulturą relacyjną i wyzwaniami dla edukacji kulturalnej. Autorka, zgodnie z imperatywem nowej humanistyki, wykorzystuje wyniki badań do zdefiniowania edukacji kulturalnej oraz wskazania jej praktycznej użyteczności w formacji osobistej i kształtowaniu procesu kultury. Propozycją realizacji w ramach edukacji kulturalnej jest kształcenie zdolności do wyrażania wdzięczności, w którym literatura odgrywa istotną rolę. W części analitycznej przedstawiona jest dialogiczna rekonstrukcja środowiska redaktorów kluczowych czasopism i wydawnictw, takich jak Jerzy Giedroyć, Józef Sadzik czy Zygmunt Mycielski, którzy stawiali środowiskową życzliwość ponad rynkową konkurencyjność i polityczne podziały. W części badawczej ważnym odniesieniem są doświadczenia twórcze zrekonstruowane na podstawie korespondencji między takimi postaciami jak Thomas Merton i Czesław Miłosz czy Józef Czapski i Zygmunt Mycielski. Te analizy ujawniają walory relacyjności w procesie twórczym oraz kategorię wdzięczności, którą autorka proponuje uznać za kluczową w projektowaniu edukacji kulturalnej.