Po piśmie

More about the book

Koniec pisma i człowiek tracący podmiotowość w nowym dziele Jacka Dukaja to intelektualna podróż przez fascynujące zagadnienia współczesnej cywilizacji, prowadząca do jej kresu i końca człowieka. Przez tysiąclecia pismo, książki i biblioteki były nośnikami wiedzy, a technologia pisma stworzyła cywilizację. Myślenie pismem oznacza myślenie symbolami i ideami, dając dostęp do emocji i przeżyć innych. Dukaj ukazuje ludzkość na progu nowej ery, w której technologie bezpośredniego transferu przeżyć – od fonografu po wirtualną rzeczywistość – wyprowadzają nas z domeny pisma. Stopniowo odzwyczajamy się od podmiotowego „ja”, a mechanizm „wyzwalania z pisma” napędzają codzienne wybory producentów i konsumentów kultury. Zamiast pisać, dzwonimy; zamiast czytać powieści, oglądamy seriale; zamiast wyrażać sprzeciw w artykułach, nagrywamy filmiki. Zamiast notować, nagrywamy; zamiast opisywać, fotografujemy. Literatura, filozofia, popkultura, neuronauka i fizyka odkrywają, że to nie człowiek posługuje się narzędziami, ale to one coraz częściej posługują się człowiekiem. Nadchodzą czasy postpiśmienne, w których miejsce podmiotowego „ja” zajmują bezpośrednio przekazywane przeżycia. Człowiek staje się maszyną do przeżywania.