Pisma jakubowe

More about the book

Przyjęcie straszliwego ograniczenia – mieć Świętego na wyciągnięcie ręki, ale jednocześnie musieć zachować dystans – wymaga wiary-zaufania, na które Ewa się nie zdobyła. Czy jednak brzemię winy powinna dźwigać sama? Jeśli stworzenie z natury skierowane jest ku Bogu, czy nie można powiedzieć, że Bóg jest „współwinny” upadkowi Ewy? Czy nie powinien przewidzieć, że stworzenie będzie dążyło do Niego z pasją? Jako Bóg zakryty chroni stworzenie przed swoją mocą, ale jako Deus revelatus nie chroni przed swoim pięknem. Co jest niepojętego w geście Ewy pragnącej zjednoczenia z Bogiem? Przypomina Oblubienicę z Pieśni nad Pieśniami, biegającą po mieście w poszukiwaniu Ukochanego. Ewa jest Oblubienicą: ukochaną Boga („była dobra”), zwieńczeniem procesu kreacji, nieupadłą, płodną i całą piękną. Justyna Melonowska (1976) – doktor filozofii, adiunkt w Akademii Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej w Warszawie, autorka książek i artykułów naukowych, m.in. „Osob(n)a: kobieta a personalizm Karola Wojtyły – Jana Pawła II. Doktryna i rewizja” (2016) oraz „Ordo amoris, amor ordinis. Emancypacja w konserwatyzmie” (2018).