Parameters
- 208 pages
- 8 hours of reading
More about the book
W latach 1976-1983 w Argentynie wojskowa junta zamordowała około trzydziestu tysięcy osób, w tym młodych ludzi, którzy sprzeciwiali się dyktaturze lub byli dla niej niewygodni. Ofiary znikały bez śladu, a narodzone w więzieniach dzieci zabierano matkom i oddawano do adopcji ich oprawcom. Książka ta próbuje rozliczyć się z brutalnym reżimem, ukazując skomplikowane relacje między katami a ofiarami. Kohan bezlitośnie odsłania uwikłanie zwykłych obywateli w systemowe bestialstwo, a tortury, jakim poddawani są przeciwnicy dyktatury, obserwujemy z perspektywy bezimiennego narratora - młodego wojskowego, który łatwo uprzedmiotawia swoich wrogów. Odcięcie się od masakry, którą przeprowadzają, ułatwia im formalny, urzędniczy język. Kohan zmusza nas do konfrontacji z okrutną częścią ludzkiej natury, ukazując sceny, których wolelibyśmy nie widzieć. Największą przemoc doświadczają kobiety, które jednocześnie stawiają największy opór, podczas gdy reszta społeczeństwa tkwi w letargu. Terror junty kontrastuje z kolektywną gorączką mistrzostw świata w piłce nożnej, stanowiąc metaforę ucieczki od odpowiedzialności.
Book purchase
Dwa razy czerwiec, Martín Kohan
- Language
- Released
- 2021
- product-detail.submit-box.info.binding
- (Paperback)
Payment methods
We’re missing your review here.
- Title
- Dwa razy czerwiec
- Language
- Polish
- Authors
- Martín Kohan
- Publisher
- Filtry
- Released
- 2021
- Format
- Paperback
- Pages
- 208
- ISBN10
- 8396126402
- ISBN13
- 9788396126405
- Series
- First published
- 2002
- Original title
- Dos veces junio
- Rating
- 3.8 out of 5
- Description
- W latach 1976-1983 w Argentynie wojskowa junta zamordowała około trzydziestu tysięcy osób, w tym młodych ludzi, którzy sprzeciwiali się dyktaturze lub byli dla niej niewygodni. Ofiary znikały bez śladu, a narodzone w więzieniach dzieci zabierano matkom i oddawano do adopcji ich oprawcom. Książka ta próbuje rozliczyć się z brutalnym reżimem, ukazując skomplikowane relacje między katami a ofiarami. Kohan bezlitośnie odsłania uwikłanie zwykłych obywateli w systemowe bestialstwo, a tortury, jakim poddawani są przeciwnicy dyktatury, obserwujemy z perspektywy bezimiennego narratora - młodego wojskowego, który łatwo uprzedmiotawia swoich wrogów. Odcięcie się od masakry, którą przeprowadzają, ułatwia im formalny, urzędniczy język. Kohan zmusza nas do konfrontacji z okrutną częścią ludzkiej natury, ukazując sceny, których wolelibyśmy nie widzieć. Największą przemoc doświadczają kobiety, które jednocześnie stawiają największy opór, podczas gdy reszta społeczeństwa tkwi w letargu. Terror junty kontrastuje z kolektywną gorączką mistrzostw świata w piłce nożnej, stanowiąc metaforę ucieczki od odpowiedzialności.