Bez dna

More about the book

Hanoi, centrum miasta, późny wieczór. Otto i Uli spacerują po parku wokół jeziora, gdy nagle zauważają mężczyznę i kobietę z dzieckiem, którzy próbują znaleźć schronienie. Dziecko nagle ucieka w stronę ulicy, a Otto interweniuje, prowadząc je z powrotem do ojca. Rodzice patrzą na niego z lękiem, obawiając się, że zgłoszą ich jako bezdomnych. Uli, dostrzegając ich strach, proponuje, by poszli do jeziora, aby uspokoić sytuację. Jednak szybko zmienia zdanie i postanawia, że muszą udać się do Komitetu, aby wywrzeć presję na władze w sprawie wyjazdu na Południe. Uli podkreśla, że ich działania powinny koncentrować się na pomaganiu ludziom, którzy żyją w nędzy. Otto jest sceptyczny, przypominając, że Vietcong stracił swoją moc po ofensywie Tet, a teraz to siły Północy mogą zmienić sytuację. Usiadają nad brzegiem jeziora, wpatrując się w jego mroczną głębię, która wydaje się niosącą ze sobą powagę i nieprzeniknioną tajemnicę.