Obawy i nadzieje Klasztor Karmelitów Bosych w Czernej w latach 1945-2000

More about the book

Prymas Tysiąclecia, kardynał Stefan Wyszyński, podkreślał, że pamięć o przeszłości jest kluczowa dla budowania przyszłości. W archiwalnych źródłach czerneńskiej wspólnoty klasztornej wyraźnie widać związek losów Polski i Kościoła, szczególnie w latach 1945–2000, kiedy to życie klasztorne organizowano po II wojnie światowej i w okresie komunistycznym. Kościół doświadczał prześladowań, płacąc ogromną cenę zarówno w wymiarze instytucjonalnym, jak i osobowym. Zlikwidowano podstawy materialne, a także stosowano szykany i aresztowania, dążąc do rozbicia jedności wspólnotowej poprzez werbowanie do współpracy z władzą. Mimo prób fizycznej likwidacji, plan komunistyczny nie powiódł się, a zaufanie społeczeństwa do Kościoła pozostało nienaruszone. Klasztor Karmelitów Bosych w Czernej także odegrał znaczącą rolę w życiu Kościoła w Polsce. Skrupulatnie prowadzone kroniki odsłaniają codzienne troski, takie jak zabezpieczenie utrzymania po zabraniu folwarków przez władze. Dzięki tym wysiłkom, Karmelici zyskali siłę do pracy religijnej, co przejawiało się w szerzeniu kultu Matki Bożej Szkaplerznej oraz postaci o. Rafała od św. Józefa, kanonizowanego przez papieża Jana Pawła II. Te fundamenty stały się podstawą duchowości karmelitów czerneńskich po wojnie.