Biel kości

More about the book

Pięć, cztery, może osiem lat, 41, 37, 600, 13 kilogramów. Nie przywiązuję wagi do cyfr, lecz do słów, które stawiam na szali. Prezentowana książka ukazuje kilka miesięcy życia osoby z anoreksją, zapraszając do rzeczywistości tysięcy ludzi na całym świecie. To chuda, ale przepełniona miłością opowieść. Uchylam drzwi, by wpuścić pierwsze promienie światła. Moje położenie się zmienia, a dni i noce przynoszą ciąg myśli. Zaprzyjaźniam się z wiatrem i ciemnością, wierząc, że biel przychodzi z czasem. Nie zapominam o tym, co przeżyłam, i nie potrafię wyjść ze świata przedstawionego w książce. Prawda wypływająca z historii bohaterki, która walczy z anoreksją, jest bolesna. Mówienie o sobie to trudne zadanie, ale żyję, piszę i uczę piękna jogi. Zastanawiam się, czy żyję z pisania, czy piszę, by żyć. Jako dziennikarka związana z kulturą i społeczeństwem, nie boję się poruszać trudnych tematów. Moje słowa pojawiają się w magazynach i radiu. W afekcie kawy stałam się założycielką ogólnopolskiego wydawnictwa prasowego i redaktorką naczelną magazynu. Kto wie, dokąd zaprowadzi mnie ważenie słów? Bycie cyfrową maszynistką i życiową joginką? Trzeba iść, gdy wołają.