Stefania Zahorska Pisma filmowe

More about the book

W dorobku Stefanii Zahorskiej (1889-1961) wyróżnia się jej działalność w zakresie refleksji teoretyczno- i krytycznofilmowej, która trwała od 1927 roku aż do końca życia, z ostatnią recenzją opublikowaną w Londynie w 1953. Była najwybitniejszym krytykiem filmowym dwudziestolecia międzywojennego w Polsce, co zawdzięczała nie tylko talentowi literackiemu, ale także erudycji i głębokiemu wykształceniu. Jej analizy filmowe wykraczały poza sam obraz na ekranie. Jako stała recenzentka „Wiadomości Literackich” przez ponad dziesięć lat, zrecenzowała ponad 500 filmów, a temat filmu wprowadziła do wielu innych czasopism społeczno-kulturalnych. W 1927 roku wystąpiła na Zjeździe Filozoficznym w Warszawie, a jako wykładowca Wolnej Wszechnicy Polskiej od 1921 roku włączyła film do programu wykładów z zakresu sztuki. Jej dydaktyczny temperament ujawnia się w tekstach przybliżających filmową awangardę. Zahorska pisała również recenzje dla prasy emigracyjnej w Paryżu i Londynie. Krytyczne wydanie jej prac filmowych ujawnia nowoczesne spojrzenie na dzieło sztuki filmowej, które analizuje w szerokich kontekstach społecznych, kulturowych i politycznych polskiej kultury w kraju i na obczyźnie.