Ranliwość

More about the book

Gdy Nadia de Vriees miała jedenaście lat, zdiagnozowano u niej rzadką chorobę autoimmunologiczną – mastocytozę układową. Lekarze przewidywali, że zostało jej niewiele lat życia. Pogodzona ze śmiercią, spędzała dni przed ekranem telewizora i komputera, jednak ku zaskoczeniu lekarzy, zaczęła zdrowieć i musiała nauczyć się żyć w nowym świecie. Zmagała się z depresją, myślami samobójczymi oraz osobistymi demonami. Jej doświadczenia stają się wnikliwym studium relacji między chorobą a tożsamością. Autorka otwarcie opisuje walkę z samookaleczeniami, próbami samobójczymi, uzależnieniami i przemocą seksualną. Poprzez jej doświadczenia ukazuje, jak społeczeństwo traktuje osoby uznawane za "nienormalne". Po próbie samobójczej zrozumiała różnice między chorobami cielesnymi a psychicznymi oraz różne zasady ich traktowania. Książka jest przenikliwym studium uczuć, które często pozostają w cieniu, a także poetyckim manifestem, który redefiniuje postrzeganie zaburzeń psychicznych. To tekst, który żąda szacunku i podmiotowości. Nadia, dziś uznana poetka i akademiczka, pokazuje, że życie wewnętrzne ma tyle samo mrocznych zakamarków co świat zewnętrzny.