Audycje muzyczne T.3 Podstawy historii muzyki cz.2

More about the book

Muzyka w II połowie XIX wieku obejmuje różnorodne narodowe szkoły. W Rosji wyróżniają się kompozytorzy tacy jak M. Glinka, M. Bałakiriew, A. Borodin, M. Musorgski, N. Rimski-Korsakow, C. Cui oraz P. Czajkowski. W Czechach dominują B. Smetana i A. Dvořák, a na Węgrzech F. Liszt. Szkoła hiszpańska reprezentowana jest przez I. Albéniza, E. Granadosa i M. de Fallę, natomiast Norwegię reprezentuje E. Grieg, a Polskę S. Moniuszko. Wśród rosyjskich kompozytorów znajdują się A. Rubinstein i A. Skriabin, a w Polsce Z. Noskowski oraz J. K. Gall. Muzyka przełomu XIX i XX wieku to m.in. twórczość W. Zeleńskiego, S. Niewiadomskiego, F. Nowowiejskiego i M. Karłowicza. W XX wieku pojawiają się różne kierunki, takie jak skala dwunastodźwiękowa, dodekafonia, aleatoryzm, ekspresjonizm, muzyka elektroniczna i konkretna. Węgierscy kompozytorzy, tacy jak Z. Kodály i B. Bartók, oraz rosyjscy, w tym I. Strawiński i D. Szostakowicz, wprowadzają nowe nurty. Współczesna muzyka obejmuje twórczość E. Satie, A. Schönberga, J. Cage'a oraz polskich kompozytorów, takich jak W. Lutosławski, K. Penderecki i G. Bacewicz, którzy kształtują współczesne brzmienia.