Operacja wileńska 1919

More about the book

W dniu 20.IV. w Wilnie sytuacja nie uległa poważnym zmianom. Strona polska ograniczyła się do drobnych działań, nie podejmując agresywnych kroków. Przeciwnik, mimo przybycia posiłków z Landwarowa, także skupił się na obronie i ewakuacji. Wieczorem do Wilna dotarł kolejny batalion piechoty, a 21.IV. o 2.00 rano przybyła reszta piechoty gen. Śmigłego z sztabem dywizji. O godzinie 5.00 rozpoczęło się natarcie, które w godzinach popołudniowych doprowadziło do opanowania całego miasta. Wróg wycofał się na północny zachód, w kierunku Mejszagoły. Z powodu wyczerpania oddziałów, szczególnie kawalerii, pościg był niemożliwy, ograniczono się do zabezpieczenia miasta od północy i wschodu. Tylko trzy szwadrony kawalerii wysunięto w kierunkach południowo-zachodnim i zachodnim, aby obserwować ruchy odciętej rosyjskiej dywizji litewskiej. Ofensywa wileńska, jedna z pierwszych polskich operacji wojskowych podczas wojny polsko-bolszewickiej 1919-1921, miała na celu zajęcie Wilna i Wileńszczyzny oraz przyłączenie tych terenów do odrodzonego państwa polskiego. Książka przedstawia działania wstępne w tej wojnie, ofensywę z kwietnia 1919 roku oraz obronę Wilna przed wojskami sowieckimi w kwietniu i maju 1919 roku.