Między światem a zaświatem

More about the book

Co to za dziwny tytuł: „Między światem a zaświatem”? Zaświat to piekło? Kraina umarłych? Świat to my: nasze ręce, domy, ulice, lasy, rzeki, psy i ptaki. Cały nieskończony wszechświat. Ale czym jest zaświat? To piąta strona rzeczywistości, którą człowiek od zawsze przeczuwa, nie mogąc jej dotknąć. Ludzie wierzyli, że świat i zaświat przenikają się, dzieli je tylko zasłona z mgły. Zaświat objawiał się w różnych miejscach i czasach, jego bramami były źródła, rozstaje dróg, progi domów i lustra. Ukazywał się w ogniu, wodzie, chmurach, burzach. Pomiędzy tymi światami są cieniutkie granice, bramy, które możemy rozpoznać lub nie. Są sny, opowieści, baśnie. Wędrują tam przewodnicy, ludzie-nieludzie. Jesteśmy tu, rodząc się bez pamięci, umierając bez wiedzy, a jednak przeczuwając to, czego nie możemy dotknąć. Ta opowieść jest o bliskości zaświata, nie o duchach czy demonach, bo te powstają z naszego strachu. Stare opowieści mówią, że zaświat nie jest straszny, po prostu jest. Inny niż nasz świat. To historia o granicach, spotkaniach z zaświatem oraz miejscach i istotach, które łączyły oba światy, pomagając żywym i duszom w komunikacji.