Nowa Justyna T.5 Orgie u Gernande'a

More about the book

W dziele Markiza de Sade najstraszniejsza perwersja splata się z rygorem filozoficznego rozumowania. W pierwszych wersjach Justyna miała być powiastką filozoficzną z dodatkiem libertyńskiego confession de foi. W Nowej Justynie przygody bohaterki, wcześniej utrzymane w granicach przyzwoitości, ustępują miejsca rozszalałym i zbrodniczym orgiom. Czytelnik staje w obliczu potworności, doświadczając przerażenia i wstrętu. Najgorszy horror ukazany jest z precyzją, która kompromituje pretensje współczesnej kultury. Uspokajający głos rozumu przypomina, że to, co czytamy, nie jest realne; to tylko ćwiczenie wyobraźni. Jednak ta wyobraźnia, dziko rozpętana, nie zna granic, ukazując, że do oświecenia wystarczy wolność korzystania z rozumu (Kant). Eksperyment Markiza ujawnia mroczne konsekwencje tego wszechstronnego posługiwania się rozumem, w tym uznanie zachodniego humanizmu za przesąd, który należy obalić. Obcując z tekstem Sadea, czytelnik podejmuje ryzyko; rozum łatwo cichnie w obliczu pożądania. Można dać się porwać temu doświadczeniu, myśląc jak Sade. Zasłona naszych ideałów odsłania okropną prawdę: cielesny popęd i pasja myślenia wzajemnie się rozjątrzają, a takiego pożaru nie da się ujarzmić.