Nowa Justyna T.4 W oberży d'Estervallów

More about the book

Przedsięwzięciu Sadea-myśliciela przyświeca motto: Filozofia powinna powiedzieć wszystko. Zastępując Boga innymi wielkimi Ideami, Sade podważa i niszczy to, co dla przeciętnej jednostki ma głębszy sens. Po brutalnej krytyce religii obsesyjnie poszukuje kolejnych ograniczeń ludzkiej suwerenności. Odkrywa, że Natura, obdarzając libertyna perwersyjnymi skłonnościami, czyni go ich zakładnikiem. Libertyn tłumi swoje pożądanie, nie rezygnując jednak z transgresji i zbrodni, które dokonuje w stanie apatii, zarządzając swoją pasją w sposób beznamiętny. Kontestacja prowadzi go do zaryzykowania własnego życia. Kosmicznie samotny, pozbawiony naturalnych odruchów, libertyn osiąga stan suwerenności, który jest synonimiczny z samozatratą. Sade dowodzi, że rozum, krytyczny wobec myślącego Ja, prowadzi do autodestrukcji. W sferze filozoficznego eksperymentu Sade jest również pisarzem, który igra z francuską frazą, tworzy seksualne perwersje i osiąga humorystyczny efekt. Lawiruje między grandilokwencją a rubasznością, czerpiąc przyjemność z pisania. Literatura, jak mawiał Derrida, pozwala na dowolne wyrażenie myśli. Bez otwarcia na skandal i niestosowność nie ma mowy o demokracji, co umożliwia nam odkrywanie rozkosznych przygód Nowej Justyny.