Tarachowicz Algierd Books

Tylko dzięki pytaniom można obudzić umysł i odtworzyć sieć informacyjną myślenia. W starożytności Sokrates stosował metodę pytań, która okazała się tak skuteczna, że jego oponenci nie potrafili go pokonać w dyskusji. Głównym założeniem tej metody jest, że „do myślenia potrzebne są myśli”. W przypadku pustki w umyśle należy zacząć od pytania „dlaczego?” i kontynuować poszukiwania. Włączając pytania w badawcze myślenie, można wyrazić wszystko. Autor przekonuje, że każdy może znaleźć „swoje pytanie”, które, jeśli trafi do refleksji innych, staje się początkiem nowej integracji społecznej. Dobrze skonstruowane pytanie potrafi zaskoczyć, jak w przykładzie: „Jakie trzy myśli ukryte są w zdaniu «Gdyby nie szkoła, byłbyś mądrym człowiekiem»?”. Odpowiedź nie jest prosta, ponieważ pytanie sugeruje różne stwierdzenia. Autor dowodzi, że znaczenie pytań – zarówno tych, które zadajemy, jak i tych, które słyszymy – jest ważniejsze niż odpowiedzi. Książka nie rozpatruje metody erotematycznej, lecz wyjaśnia, jak pytania inicjują myślenie oraz dochodzenie do prawdziwych i rzetelnych informacji. Czytelnik znajdzie w niej obszerny katalog pytań – początków myślenia.

Metoda klasyczna różni się od analitycznej tym, że ta pierwsza od razu kieruje uwagę na figurę króla. Metoda analityczna natomiast kładzie nacisk na tworzenie układów, zdobywanie przestrzeni, przyswojenie zasad walki totalnej itd. Tym samym od samego początku stwarza możliwość poznawania elementów strategii. Tyle teoria. W praktyce zaś metoda analityczna daje każdemu dziecku szansę nauczenia się gry w szachy. Odrzuca mity i w rezultacie widać, że wszystkie dzieci są genialne. Nauczyciel ma lepszą możliwość nauczenia przedmiotu i wcale nie musi być mistrzem szachowym. Może nawet w ogóle nie grać w szachy. Minie kilka lat i metoda klasyczna nauczania gry w szachy zejdzie do historii pedagogiki. Podręczniki szachowe dla dzieci będzie się pisać według koncepcji, która została przedstawiona w tej publikacji.

Żyjemy w świecie przepełnionym informacją, która codziennie atakuje nas z różnych źródeł, takich jak telewizja, radio czy Internet. Jak ta rzeczywistość wpływa na nasz mózg, zdolność przyswajania wiedzy oraz rozwój intelektualny? W książce przedstawiono obraz współczesnego społeczeństwa, w którym ludzie, podłączeni do sieci, skanują teksty zamiast je rozumieć. Zdolność do czytania złożonej literatury staje się elitarnym przywilejem, a mimo postępu technologicznego nasza inteligencja spada. Autor analizuje przyczyny tego zjawiska i proponuje rozwiązania, które mogą zahamować degradację ludzkich umysłów oraz wzmocnić ich zdolność do przyswajania wiedzy. Podkreśla znaczenie systemu edukacji oraz samodzielnego uczenia się w tym procesie. Komentuje również obecny system oceniania, sugerując sposoby na redukcję stresu związanego z egzaminami. W końcu, autor przedstawia wizję nowego systemu kształcenia, który wspierałby rozwój świadomego obywatela. Zadaje pytanie, czy potrzebna jest rewolucja, czy wystarczy ewolucyjna zmiana w podejściu do edukacji, a odpowiedzi można znaleźć w tej książce.

Szachy nigdy nie były postrzegane jako nauka, lecz jedynie jako gra, co utrudniało ich wprowadzenie do programów nauczania w szkołach. Jednak gra w szachy może nauczyć dzieci organizacji myślenia, koncentracji oraz oceny sytuacji. Książka ta stanowi metodyczny zarys nauczania szachów w szkołach i przedszkolach, a także dla starszych uczniów. To pierwsza taka publikacja w Polsce. Zawiera istotne spostrzeżenia, takie jak: „Swobodny kontakt dziecka z szachami może zacząć się, gdy zaczyna ono liczyć w granicach 2–5, czyli w wieku czterech lat.” Podkreśla również, że szybkie nauczenie dzieci schematów postępowania może prowadzić do braków w orientacji i myśleniu strategicznym. Zawodnicy muszą rozwijać swoją szerokość myślenia, aby uniknąć konieczności cofania się w nauce. Wskazuje na znaczenie zadawania pytań jako narzędzia do inicjowania dalszych poszukiwań. Rozwiązywanie kombinacji jest kluczowym ćwiczeniem, które powinno towarzyszyć każdemu szachiście. Każdy sparing powinien mieć cel, a regularne turnieje kontrolne są istotne w cyklu treningowym. Wyobraźnia nie może powstać z pustki; potrzebne są informacje, aby mogła się rozwijać.