Gerrit Komrij's Nederlandse poëzie van de 19de tot en met de 21ste eeuw in 2000 en enige gedichten
- 2279 pages
- 80 hours of reading
Gerrit Komrij was a significant figure in Dutch literature, renowned for his prolific output as a poet, novelist, critic, and polemical journalist. His poetry from the early 1970s sharply contrasted with contemporary trends, earning him considerable attention. He also gained a reputation for his acerbic prose, offering critical essays and columns that engaged with cultural and political subjects. As a literary critic and, most notably, as an influential anthologist, Komrij fundamentally reshaped the canon of Dutch literature, solidifying his status as one of the nation's leading literary voices.






Pedro Sousa e Silva vestigt zich, moe van het societyleven in Lissabon, op het oude familiebezit dat gelegen is in de meest geïsoleerde provincie van zijn land. Aanvankelijk lijken alle dromen van de hoofdpersoon omtrent de eenvoudige genoegens van het landleven bewaarheid te worden. Maar allengs slaat de idylle om in een nachtmerrie. Een roman over angst en achterdocht, hoogmoed en wraak.'Met Over de bergen bevestigt Komrij kortom zijn formaat.' - Carel Peeters in Vrij NederlandOver de bergen 'doet denken aan de grote roman De tijgerkat van Tomasi di Lampedusa.'- Doeschka Meijsing in Elsevier
Een halfjaar voor zijn dood sprak Gerrit Komrij de wens uit zijn beschouwingen opnieuw uit te geven: 'zo mooi als die Amerikaanse kleine boekjes'. Bas Heijne maakte een persoonlijk keuze uit de mooiste, de beste, de onverbiddelijkste en de ontroerendste teksten die Komrij in drie decennia schreef.
When Valeria, a forty-year-old Roman woman, develops an obsessive interest in keeping a secret diary, she cannot imagine that her habit will ultimately challenge the entire structure on which her life and her family's is based. For with writing comes the dangerous habit of questioning scrutiny. And from these questions, the docile, self-sacrificing woman sees herself and those about her in a disturbing new perspective: her husband, Michele, married too young to pursue his interests, in his fifties a failure, victimized by an embryonic dream; her daughter, defiant, emancipated, and strong, whom she loves, and hates in the manner of a mother approaching menopause who sees her beautiful daughter mature and take a lover; her son, Ricardo, emulating his father's failures; her employer, who falls in love with the image Valeria's new self-awareness projects; and Valeria, herself, always compliant to tradition and martyred to the demands of her family who loves her, but reflects her own indifference to her needs. In the end there is no escape and little comfort. The diary will be burned, for after all, even if despised, the chains of circumstance are binding. This meticulous account of a woman's mature consciousness is revealed quietly and undramatically, but with the certain force of verity. KIRKUS REVIEW
In deze bonte verzameling literaire teksten vol humor en melancholie worden talrijke grenzen overschreden. Letterlijke grenzen tussen landen en culturen, maar ook figuurlijke tussen muziek en politiek, liefde en verraad, gezag en clandestiniteit. Op humoristische wijze overtroeft een doortastende vrouw haar verkrachters; een overledene vertelt hoe hij zijn tijd in de hemel slijt. Melancholieke herinneringen aan de jazzsaxofonist John Coltrarie in New York worden afgewisseld met herinneringen aan een bevriende junk uit de 'scene' in Belgrado. Een zakenvrouw wreekt zich op haar Tivale, de schoonheidskoningin van Zweden; een wanhopige man vermoordt Zijn VTOUW OM zijn eer te redden. Een vertaler vergeet zijn eed en richt daarmee groot onheil aan; een man steelt juwelen en verandert daardoor in een held. De verhalen, gedichten, songteksten en een toneelstuk zijn stuk voor stuk geïllustreerd en voorzien van biografische informatie en foto's van de auteurs. Debuterende en reeds succesvolle schrijvers Uit alle delen van de wereld leverden voor deze bundel originele bijdragen die nog nooit eerder in het Nederlands zijn gepubliceerd.
Bloemlezing doorheen alle tijden en talen van scatologische teksten, gedichten, wetenschappelijke verhandelingen, ...
Wie mocht denken dat de poëzie van de zeventiende en achttiende eeuw inmiddels een afgegraasd terrein is vergist zich. Bovendien veranderen de grazers steeds. In de catacomben wachten de priesters en de filosofen geduldig naast de vaganten en de bacchanten, klaar om door een nieuwe generatie weer geheel anders geschift en gesorteerd te worden. De middeleeuwen gingen lang voor duister door. De achttiende eeuw, zo op het plezier gericht, werd als te oppervlakkig onder het tapijt geschoven. Nog altijd is in ons beeld van de zeventiende eeuw de constructie zichtbaar die de negentiende-eeuwers ervan hebben opgetrokken. Een bloemlezer moet dat alles zoveel mogelijk vergeten. Hij dient het feit dat hij heeft schoolgegaan uit zijn geheugen te bannen, de bloemlezingen die hij kent naar Nergenshuizen, poste restante, te versturen, en de literatuurgeschiedenis te wantrouwen. Vervolgens moet hij alles gewoon opnieuw lezen.Er heeft uit tweehonderd jaar verscholen poëzie nog nooit zo'n uitgebreide en langgerekte echo weerklonken als die u thans, met De Nederlandse poëzie van de zeventiende en achttiende eeuw in 1000 en enige gedichten, in handen hebt. Het is een echo die ons tegelijkertijd iets verteld over de benauwenissen en de weidsheid van onze eigen periode.