Kahraman Tazeoglu Books

Altını çize çize okuduğunuz kitaplar vardır. Çok sayfalı kalın kitaplardır bazen bunlar. Günler, haftalar, hatta aylar sürer okuyup bitirmek. Bitirdiğinizde belki size hiçbir şey vermez o kitaplar ve harcadığınız zamana üzülürsünüz… Ama bir bakarsınız ki aklınıza bir çivi gibi mıhlanan altını çizdiğiniz o cümleler hayatınızı değiştirmiş, koca bir romandan kalan altı çizili üç-beş satır size hayatın anlamını öğretmiştir. Kahraman Tazeoğlu, bu kitabında, yukarıda bahsettiğim altı çizili satırları hayatınızı değiştirecek o cümlelelere dönüştürerek, sayfalar dolusu kitaba gerek bırakmadan okumanın rahatlığını sunuyor. Tazeoğlu, bu kitabında yalnızca yayınlanmış eserlerinden değil, yeni yazmış olduğu aforizmalarından da faydalanıyor. Her biri birer 'Özlü söz' olan bu cümleler, kiminizin not defterinde, kiminizin duvarında, kiminizin de kişisel iletisinde yerini alacak ve başkalarına ulaşacak. Bu özlü sözlerin, özellikle genç kuşağın kendini ifade ettiği ama artık paylaşılmaktan yüzüne bakılmayan sosyal paylaşım sitelerindeki iletilere ve Internet dünyasına da taze kan getireceğine eminim. Benim gibi düşünenlerse bu cep boy kitabı hep yanında taşıyacak. Belki çantanızda çok yer kaplamayacak ama hayatınızda inanamayacağınız kadar büyük bir yer edeceği kesin. Zeynep Demirkaya

Artık hatırlanmaya değecek kadar bile kalmadın. Seni unutmak hakkım! Unutkan biri değilimdir ama sen bende hatırlanacak hiçbir şey bırakmadın. Benim unutulmuşum olmak bile güzeldir, bil. Aşk mı? Aramızda kaldı; içimizde değil. Yanlış aşkta doğru aranmaz. Ama yine de oku istiyorum. Cümlelerimde gizlenmiş duygudan ne anladığını benim nasıl yazdığım değil, senin nasıl okuduğun belirler. "Kör müydü gözlerin, nasıl göremedin" diye sordular senden sonra. Kör değildim. Ve hayatımda en çok iki kere parlamıştı gözlerim. Birincisi seni ilk gördüğüm, ikincisi giderken ardından baktığım gün. İlkinde aşkın ışığından, ikincisinde gözyaşlarımdan. O iki anın arasındaysa hep kapalıydı gözlerim. Aşkına inandığımdan. Kör değildim, sadece güvenmiştim! Bugün seni düşünmeden yaşayabilmeyi başardığım ilk gün. Hadi topla seni benden. Kalbim seni uğurluyor. Al bu yara sende kalsın. Artık beni acıtmıyor.

Nereden çıktın yine karşıma?Tamamlayamadığın hangi vicdansızlığın için döndün? Geçmişim olamamıştın, şimdi geleceğimde olmak için mi geldin? Artık benim için sen bir “fark etmez”sin. Fırtınada kaybolmuş bir yelkenli için rüzgârın nereden estiği önemli değildir. Geçti artık o günler… Mezarıma çiçekle gelmen, beni öldürmüş olman gerçeğini değiştirmiyor.Sessiz çığlıkları vardır kırılan kalbimizin ve onları yalnızca Allah duyar. Senin duymadığın ve hiçbir zaman duyamayacaklarından bahsediyorum. Umarım beni anlıyorsundur. Keşke biraz düşünebilseydin. Düşünmediğin için şimdi kalbin acıyor biliyor musun? Beynin düşünemediği her şeyin cezasını kalp çeker. Düşünmek beyni acıtmaz ama düşünmemek kalbi yorar.Şu hayatın bize en büyük darbesi beklediklerimizin hiçbir zaman gelmemesi, gelenlerin ise bizi hak etmemesidir. Bazı insanlar hiç başlamayan hayatlarının bitmesinden korkarlar… Neyi biriktirebilmişler ki kaybetsinler? Sen de onlardansın bana göre. Elinde avucunda hiçbir şey kalmamış ama hâlâ yitirmekten korkuyorsun. Kolların boşluğa alışmış ama benimle doldurmaya çalışıyorsun. Bitmişsin ama hiç başlamamış olduğunu anlayamamışsın. Söylenmiş sözleri duymamışsın, şimdi söylenmemişleri dinliyorsun. Göremediğin şey şuydu: Ben sana hayatımı verdim, sen onu başkasının çöpüne attın.Bana gelince… İyiyim ben. Aşkta özgürlüğün tutsaklıkla başladığını ve aynı zamanda da hayatta aşktan daha önemli şeyler olduğunu öğrendim. Mesela insan olmak…

"Yarına kalmanın adıydı belki yanında kalmak. Yanındayken bile bile kaybolmak… Bundan zerre korkmamak. Şimdi onu özlemek bile içinde bir bedel taşıyor. Ruhuna dokunamadığın kanına dokunuyor."Şiirleri ve romanlarıyla kalplerinize dokunan Kahraman Tazeoğlu Yalnızım Çünkü Sen Varsın ile bu kez aşktan öteye geçiyor. Başka hayatların dokunuşlarıyla tamamlanan bir karakteri doğuran Tazeoğlu, öncesiz ve sonrasızlığını keşfedecek olan Efil'in rehberliğinde histerik bunalımlara düşen talihsiz ruhlara kendinizden daha yakın olmanızı sağlıyor.Yalnızlığımızı tek bir bedenle sınırlandırmamıza ve aşkı adadığımız kişiyle derecelendirmemize rağmen insan olarak acılarımızın benzerliğiyle aslında ne kadar da yalnız olmadığımızı göreceksiniz.

Yureklerin Efendisi'nden Araz, Seni Icimden Terk Ediyorum, Olu Bir Kentin Morg Alfabesi, Susacak Var, Beni Susarken Bolme eserlerindeki "aska, ruzgara, ayriliga ve zamana" karsi olan tum siirler ve siirsel denemeleri... Sesim yetismedi sana, sustum. Hayatima bir seni ekledim. Sen yoklugunla cogalirken gunlerimde, ben beceriksizce sana yurudum. Sesim yetismedi sana. Ben sana yenilmek icin sevdim seni. Hayallerime yakistigin icin sevdim. Ama artik gitme vakti. Duymadigin sesimi sana emanet ederek, acilarima yoklugunu ekleyerek ve nereye gidersem gideyim seninle kalarak gitme vakti... duam olup kalacaksin… sevdikce, cogalacaksin yoklugunla icimde. Kizma bana sitemkr yaziyorum diye... kuskunlugum inan sana degil. Soz dinletemiyorum duygularima, yuregime. Saatler seni sen gecmiyor. Selamini getirmiyor ruzgarin nefesi. Yollar yolumu sana baglamiyor. Sen birakma beni.

Bir ask, bir adamin bakislarinda nasil sizin olabilir? Siz ki kucuk bir kiz cocugusunuz; o aski almaya cesareti nereden bulursunuz? Diyelim ki, cesaretsizliginizin naziyla, siz ellerinizi acmadan adam aski avuclariniza birakti (icinde gozleriyle birlikte). Siz nasil tasiyabilirsiniz adama oldugu kadar aska da cocuk kalirken?Ve bir yazar ask yazmissa sayfalara, kelimeleri daha mi anlasilir okunur? Siz henuz adim atmadiginiz halde gorunen ufkunun cetrefilliginde, yollari daha mi hizli yurunur, gidilir? Ayrilikla baslayan bir sarkinin nakarata geldikce vuslata ters ilerleyen sozlerinde, muzigi daha mi kavusulacakmis gibi dinlenir?Sayfa 320Baski 2011 Destek Yayinlari

"Gel "biz" olalim demek kolay... Benimle "hic" olur musun?"