Lachwekkende liefdes

More about the book

In de jaren zestig schreef Milan Kundera een tiental korte verhalen, die successievelijk in boekvorm verschenen. De beste verhalen bundelde hij in 1970 onder de titel Lachwekkende Liefdes. In tegenstelling tot zijn latere romans voert in deze verhalenbundel luchthartigheid de boventoon: alles draait om het spel. Kundera zou echter Kundera niet zijn als hij met dit spel niet weer een ander spel zou spelen. Het op het eerste gezicht onschuldige amusement maakt algauw plaats voor spanning en onzekerheid, want het spel slaat zijn eigen weg in en keert zich tegen degene die het bedacht heeft. De personages zijn niet alleen personages van een verhaal, maar tevens figuranten in een hun onbekend toneelstuk. Wat ze ons over onszelf onthullen, is zowel fascinerend als huiveringwekkend. Lachwekkende Liefdes is voor Kundera het boek waarvan hij het meeste houdt, omdat het de weerspiegeling is van de gelukkigste periode uit zijn leven. Door een vreemde samenloop van omstandigheden beëindigde hij zijn laatste verhaal drie dagen voor de inval van de Russen in Tsjechoslowakije, waardoor aan zijn geluk een einde werd gemaakt.